«سینمای ایران در گذر از ۱۲۴ سال تاریخ خود، تحولات تکنولوژیک شگرفی را تجربه کرده است. از ورود اولین دوربین توسط مظفرالدین‌شاه تا انقلاب دیجیتال در دهه ۸۰، فناوری همواره محرک تغییر در ساختار فیلمسازی بوده است. آثاری همچون «بوتیک» با شکستن سد دوربین‌های دیجیتال، «دوئل» با ورود صدای دالبی، و «به وقت شام» با جلوه‌های بصری پیشرفته، مرزهای تولید را جابجا کردند. امروزه استفاده خلاقانه از فناوری‌های نوین در فیلم‌هایی مانند «سرخ‌پوست»، ثابت کرده است که می‌توان با کاهش هزینه‌ها، قصه‌هایی با استانداردهای بین‌المللی روایت کرد و سینمای ایران را به ویترین‌های جهانی رساند.»